In de gazet

Een dikke week terug vroeg een journaliste van de Krant van West-Vlaanderen of ik het zag zitten om een interview te geven over mijn hobby naaien. Uiteraard zag ik dat zitten :-) Een dag later stond de sympathieke dame al aan mijn voordeur met haar notitieblok en camera in de aanslag. Ik tetterde er een uur op los, zeker toen ik ontdekte dat ze zelf ook graag naait.

Vorige vrijdag stapte ik vol spanning naar de krantenwinkel en zag ik mezelf al op de voorpagina blinken (in het klein, maar toch ;-)).

Het artikel vat ons gesprek mooi samen en de leuke foto kreeg ik er bovenop. Een toffe ervaring dus, waarvoor dank Jozefien!

De nieuwsgierigen onder jullie kunnen het artikel hieronder (klik op de foto voor een grotere weergave) nalezen.

Baby goodies

Een goeie vriendin van mij beviel onlangs van haar 2e zoontje. Uiteraard hoort daar een baby-bewonder-bezoekje bij alsook wat baby goodies.

Uit jeansblauwe badstof en een Veritas stofje maakte ik een badcape en een overtrek voor het verzorgingskussen. Inspiratie daarvoor deed ik hier en hier op. 

Voor de badcape moest ik het stellen met een fake-model:

Maar een verzorgingskussen met real-life übercute model levert dit op:

Eindelijk rokjesweer!

Al een tijdje terug maakte ik een rokje voor mijn meisjes. Vandaag was de eerste dag dat ze ze konden aandoen zonder onderkoelingsverschijnselen te vertonen.

Het werden 2 eenvoudige rokjes. Dat van Imaani is een rimpelrokje zonder rits met een elastiek die enkel op de rug loopt. Het was een restje van de stof van dit jurkje.

Dat van Mona is een rimpelrokje met elastiek, zoals Mina Dotter hier heel mooi uitlegt. Ik deed een combinatie van haar uitleg en de rek-terwijl-je-stikt techniek. Het rokje past perfect en zal hier nog wel in andere stofjes gereproduceerd worden.

Mona haar rokje is wat gekreukt op de foto's maar met dat mooie weer werd er alleen maar gespeeld en was er geen tijd voor poseren.

Eerst organiseerden we een picnic in de zon (waarbij ik tevergeefs het concept picnicken probeerde uit te leggen wat enkel verwarde vragen zoals 'met chocolade erop?' en een zoekende blik naar dat bewuste koekje opleverde).

Waarna het picnicdeken omgetoverd werd tot boekenwinkel.

Hopelijk hebben jullie ook zo van die langverwachte zonnestraaltjes genoten!

Stof rokje Imaani: Koekepeertje
Stof rokje Mona: Kawaii Hawaii Street Map Green
Elastiek rokje Mona: Julija's shop

Communiekleedje

Vorig jaar maakte ik op vraag van de nicht van mijn man een communiejurk voor haar dochter. Via haar kwam die nicht haar schoonzus begin dit jaar bij mij terecht, met de vraag of ik ook voor haar dochter een jurk wou maken. Het meisje valt namelijk buiten de standaardmaten en een leuk kleedje vinden was blijkbaar niet zo evident. Bovendien had het meisje een heel duidelijk beeld van haar droomjurk: wit met rode bolletjes en een strik. Heerlijk toch als ze zo goed weten wat ze willen!

Helaas bleek ook een patroon vinden niet zo evident - eigenlijk een gat in de markt, patronen voor zwaardere kinderen. Je vindt er zo goed als geen... Daarom zocht ik een patroon dat qua matenrange vrij uitgebreid was en ook nog wat voldeed aan het gevraagde model. Na lang zoeken kwam ik uit bij een patroon uit Ottobre dat van maat 128 tot 176 gaat en waarvan het bovenpand geschikt was voor het kleedje dat ik voor ogen had. Ik nam een aantal maten op bij het meisje, won het advies van de naaijuf in en tekende 2 maten over: die die overeen komt met de borstomtrek en die die overeen stemt met haar lengte. Ik tekende ook nog een klokrok over uit het boek van Mme Zsazsa zodat ik van al deze stukjes 1 patroon kon maken dat uitgetest werd in proefstof. Het meten wierp zijn vruchten af want het kleedje zat van de eerste keer vrij goed.

Vorige week kreeg ik deze mooi foto's van de mama toegestuurd. En zeg nu zelf: ze ziet er stralend uit!

Stof: Michael Miller - Ta Dot Peppermint
Patroon bovenpant: Ottobre 3/2012
Patroon klokrok: "Allemaal rokjes"

Feest!

Gisteren was het, na weken vol spanning wachten, eindelijk Imaani haar grote dag. En het werd een super dag met onverwacht heel mooi weer, lekker eten & veel spelen.

Het kleedje van kleine zus zagen jullie eerder al te zien; dat van het feestvarken zelf bleef nog even geheim.

Ik maakte voor haar een fleurig communiekleedje met het nodige doch bescheiden prinsesgehalte. Het stofje kocht ik reeds meer dan een jaar geleden en ik wist toen al dat dit het stofje zou worden voor haar communiekleed. Het is een Japans stofje van Sevenberry.

Het patroon is de Roma van C'est Dimanche. En om eerlijk te zijn, ik vloekte wel een paar keer op dat kraagje. Bij poging 1 ontdekte ik een foutje in de stof dus besloot ik om voorpand opnieuw te knippen want ik had toch stof genoeg. Bij poging 2 eindigde ik met een plooitje in het hoekje waar de deelnaad overgaat in de kraag; ik was niet 100% content. Opnieuw dan maar... Maar deze keer zou het wel 'laatste keer, goeie keer' moeten zijn of ik mocht, 2 weken voor de fotoshoot, op zoek naar een ander stofje dat bovendien bij de reeds gekochte schoentjes en jasje zou moeten passen. Van enige druk gesproken ... Ik maakte voor de zekerheid nog maar eens een proeflapje en waagde me er dan nog eens aan. Deze keer lukte het gelukkig wel!

De fotoshoot vond ze superleuk. Zus ook, vooral achter de bellen aan lopen...

En toen ze eerst niet mocht en toen ze mocht, niet wilde poseren, vloeiden er traantjes. Maar ook deze foto heeft zijn charme vind ik.

Schoentjes: Raaf en Vos
Foto's: An Nelissen

Zigzagjasje

Ik experimenteerde nog eens met het patroon van dit jasje. Deze keer knipte ik elk voorpand in de lengte door en stak er zigzagband tussen.

In de naad verwerkte ik ook zakjes, op kinderhandjesformaat.

En met dit weer is een kap geen overbodige luxe.

Het jasje en de zakjes maakte ik uit een vederlichte hertjesstof. Ik kocht die onlangs bij een stoffenverkoop van een kledingfirma hier in de buurt.

Patroon: zelf getekend samen met Griet van Emma & Mona 
Roze stof: Den Beer
Knopen: De Stoffenkamer
Zigzagband: Soldeur

Met den elentriek

Hoe erg ik ook mijn best probeer te doen om mijn rug recht te houden, ik betrap me er tijdens het naaien vaak op dat ik na enige tijd toch weer met gekromde rug achter het machien zit. Ook stof knippen resulteert bij mij vaak in een pijnlijke rug. Van mijn ouders kreeg ik het ideale cadeau: een verstelbare naaitafel.

Van heel hoog, naar heel laag...

... met er tussenin de ideale hoogte voor naaien en de ideale hoogte voor rechtstaand knippen.

En met den elentriek en al jong!

Me happy :-)

Het resultaat van dat roos geval dat daar op die tafel ligt, zie je binnenkort hier verschijnen.